محبــوب مــن


حبیــب مـن طبــیبی کهـنه کار اســت     

                        که نام نامــیش بـس مانــدگار اســت

                                             به می نوشان عالم می به دست است     

                                                                          بنوش جامی از آن جام الست است

                 

  اگــر نوشیــدی و بیـچاره گشــتی     

                               بدان همــچون مـن دیــوانه گشــتی

                                                    نتــرس از آن بنـوش و دربه در شـو     

                                                                               پـس از آن طالــب جامـی دگـر شـو

                                      

به نام عشــق او مســت و خــماری      

                          چه شــیرین است برایــش بی قـراری

                                          شکــستم حــد و مرز عشــق فرهــاد     

                                                                                   زدم نام خــوش محبــوب فریـاد

 

    مگــیر خـرده مـگو تو بی حیــایی    
               
                                 
که ایــن کار مِی اسـت  مــن بیــگناهم

                                                         اگـر باشــد گنـاه بر آن بنــازم     

                                                                                 
دل و جـان بر مجـازاتــش ببــازم

اگـر مـن هســتیم بهــرش فــدا شــد     

                                  بــدان بر مـن که حاجتــها روا شــد

                                                     اگـر باغـی بدیــدی پر زگلــها    

                                                                                بــدان که باغبــانش بــرده دلــها

 

اگــر بـود آسمــان پر از سـتاره     

                                   زده خورشــید آن بـر دل شــراره

                                                    اگـر دیــدی که آهویــی رمــیده     

                                                                            بــدان از دشــت و گلهــا دل بریــده

 

به دام عشــق او بیــتاب گشتــه     

                             به صــید و بــند او محـتاج گشــته

                                           ببیــن ساقــی که بـا ماها چه کــردی     

                                                                         به ایــن باقــی عمـر دیــوانه کــردی

 

دریغـا نیمــه ی عمــرم هــدر رفــت      

                          بدون ساقــی و می بی خــطر رفــت

                                           سپــاست گویــم بر حــالات مســـتی    

                                                                             از آن قفــلی که بر درها نبســتی

 

     در میــخانه را بــر مـا گــشودی     

                                  به جامــی جـان و دلــها را ربــودی

 

م. سـپهــری

 ولادت آخـرین ذخیــره ی الهــی، بهار دلــها، یوســف زهــرا، تبــریک و تهنیــت باد


این شعر از سرو ده های خواهرم هست

[ سه شنبه 12 خرداد 1394 ] [ 03:54 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
اما نشد !



آمده بودیم از هبوط حوا به آدمییتی ابدی برسیم ، اما نشد !

آمده بودیم در دهکده دنیا بذر مهر و دوستی بکاریم ، اما نشد !

آمده بودیم در ضراب خانه دنیا سکه دل مان را  به نام خدا بزنیم ، اما نشد !

آمده بودیم مجنون وار عاشق خالق لیلی باشیم ، اما نشد !

آمده بودیم سرپناهی برای خسته دلان باشیم ، اما نشد !

آمده بودیم عصاره خلقت  و اشرف مخلوقات باشیم ، اما نشد !

آمده بودیم اسطوره ای از عشق های پاک باشیم ، اما نشد !

آمده بودیم در آیینه قلبمان تجلی نور خدا را ببینیم ، اما نشد !

آمده بودیم مرهمی برای زخم  بال های شکسته باشیم ، اما نشد !





چه بخشنده خدای عاشقی دارم
که می خواند مرا با آنکه میداند گنهکارم !

[ دوشنبه 17 فروردین 1394 ] [ 08:25 ق.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
شهر شب


شهر شب شاهدش تنها خداست

هر که بارش بر زمین افتاده است

یا که غصه یاد او آزرده است

مرهم و درمان دردش یاد او...

یاد خداست

چون که او مهربا ن و صاحب و

تنها خداست

من دلم را برده بود تلخی و سرمای شب

حال دلم آسوده است

که صاحب کابوس و رویاها خداست

شاهد خوبی خداست

او که نور است و حضور است و بزرگ است

او خداست

او که دور است وقت معصیت ها

یا که حاضر وقت خوبیها

یا که ناظر بر شام تار غصه ها

او خداست

او که عشق را معنی می کند

او خداست

من دلم را برده بود صاحب یک عشق ناب

حامیم یاورم تنها کسم تنها خداست

تا رود از یاد من

صاحب یک عشق ناب

تنها خداست

شانه های خسته ام....

بارهای زندگی....

یار من یاور من تنها خداست.

[ شنبه 23 اسفند 1393 ] [ 12:00 ق.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
تو اگر...




تو اگر دلگیری، لحظه ای چشم ببند،


اندكی اشك بریز، و بخوان نام مرا،


به تو من نزدیكم، نام من یزدان است،

لقبم ایزد پاك، تو مرا زمزمه كن،

خواهم آمد سویت، بی صدا یادم كن،

یا كه فریادم كن، كه منم منتظر فریادت

[ سه شنبه 5 اسفند 1393 ] [ 01:21 ق.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
خداوندا



خداوندا!

تو خود گفتی كه در قلب شكسته خانه داری

شكسته قلب من جانا به عهد خود وفا كن.

برچسب ها: خداوند ، شبهای روشن ،
[ سه شنبه 25 آذر 1393 ] [ 03:25 ب.ظ ] [ یلدا ] [ نظرات () ]
آخرین مطالب

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic