تبلیغات
شـبـهای روشـن - تا ابــد بــمان
تا ابــد بــمان


در ایـن سیاهــی شــب

 

میــان این هــمه تلخــی

 

آمدنــت روح خســته ام را نـوازش مــی کـند

 

بمــان که بودنــت را دوسـت دارم

 

بمــان که سالهاســت در انتــظار این لحــظه ام

 

چـون رسولی آمـدی از سـوی حضـرت عشـق

 

آمدنــت معجـزه ایســت باورنکردنــی

 

من ایمـان آوردم به حقانیــت عشــق

 

پس با رفتنــت باز در ظلــمات کفر رهایــم نکن

 

بگــذار مـن هم بهشــت را باور کنــم

 

من بهــشت را با تو میــخواهم

 

در آن لحظـه ای که تصویــرم در آیـنه ی چشمـهای تـو باشد

 

تــو بگویــی و من فقـط گوش کنـم

 

بگــو که آمــدی برای همیــشه

 

بـگو که دیـگر در برزخ انتــظار رهایم نمیکــنی

 

بدون تو هر بهــشتی برایـم دوزخ اســت

 

قلــب خســته ام میهـمان دو روزه نمـی خواهد

 

کلــید قلبـم در دستان توســت

 

بمان و صاحــب این ســرای ویــران باش

 

سرایــی که سالهاســت ویرانــش کرده ای

 

بــمان و از نـو بســازش

 

                         آمدنــت رستاخیــزیست در زمســتان قلــبم

 

                                                                             تا ابــد بــمان عشــق رویایــی مــن

 

 

یلدا سـپهـری



دلنوشته ای از خودم


 

 

 

 

[ دوشنبه 18 خرداد 1394 ] [ 06:56 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
آخرین مطالب