تبلیغات
شـبـهای روشـن - محبــوب مــن
محبــوب مــن


حبیــب مـن طبــیبی کهـنه کار اســت     

                        که نام نامــیش بـس مانــدگار اســت

                                             به می نوشان عالم می به دست است     

                                                                          بنوش جامی از آن جام الست است

                 

  اگــر نوشیــدی و بیـچاره گشــتی     

                               بدان همــچون مـن دیــوانه گشــتی

                                                    نتــرس از آن بنـوش و دربه در شـو     

                                                                               پـس از آن طالــب جامـی دگـر شـو

                                      

به نام عشــق او مســت و خــماری      

                          چه شــیرین است برایــش بی قـراری

                                          شکــستم حــد و مرز عشــق فرهــاد     

                                                                                   زدم نام خــوش محبــوب فریـاد

 

    مگــیر خـرده مـگو تو بی حیــایی    
               
                                 
که ایــن کار مِی اسـت  مــن بیــگناهم

                                                         اگـر باشــد گنـاه بر آن بنــازم     

                                                                                 
دل و جـان بر مجـازاتــش ببــازم

اگـر مـن هســتیم بهــرش فــدا شــد     

                                  بــدان بر مـن که حاجتــها روا شــد

                                                     اگـر باغـی بدیــدی پر زگلــها    

                                                                                بــدان که باغبــانش بــرده دلــها

 

اگــر بـود آسمــان پر از سـتاره     

                                   زده خورشــید آن بـر دل شــراره

                                                    اگـر دیــدی که آهویــی رمــیده     

                                                                            بــدان از دشــت و گلهــا دل بریــده

 

به دام عشــق او بیــتاب گشتــه     

                             به صــید و بــند او محـتاج گشــته

                                           ببیــن ساقــی که بـا ماها چه کــردی     

                                                                         به ایــن باقــی عمـر دیــوانه کــردی

 

دریغـا نیمــه ی عمــرم هــدر رفــت      

                          بدون ساقــی و می بی خــطر رفــت

                                           سپــاست گویــم بر حــالات مســـتی    

                                                                             از آن قفــلی که بر درها نبســتی

 

     در میــخانه را بــر مـا گــشودی     

                                  به جامــی جـان و دلــها را ربــودی

 

م. سـپهــری

 ولادت آخـرین ذخیــره ی الهــی، بهار دلــها، یوســف زهــرا، تبــریک و تهنیــت باد


این شعر از سرو ده های خواهرم هست

[ سه شنبه 12 خرداد 1394 ] [ 02:54 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
آخرین مطالب