تبلیغات
شـبـهای روشـن - خوابِ بی رویا
خوابِ بی رویا

باز بی قـرارم مــن

باز هــم تــب دارم

تـب عشــق نیسـت این بار

خســته ام از تــکرار

خســته از قصه های ناتــمام

دل زده از عشقــهای بی فــرجام

تاب نــدارم دیگــر

این سکوت گــوش خــراش را

سنگینــی پلکهایــم

خواب میــخواهد باز

یک خــواب بـی رویا

بر زانــوهای عشــق

کاش باز لالایـی گویــد مادر

تا با آهنــگ دلنشیــنش

پایان یابد قصــه ی این غصــه ها

چــون غصه های کودکــی

که محــو میشد با بوســه ای از مادر

مادر این بار ببنــد پنــجره را

بیــزارم از عشق های پشــت پنجره

نمی دانم کی خشکــید نهال آرزوهایم

نمی دانم کجــای قصــه تمام شدم

ولی هنوز هم عاشقــم

باز موهایــم را ببــاف

باز بوســه بزن بر پیشانیــم

بگــذار برگردم به عشــق

به روزگار کودکــی

خسته ام از همبــازی شدن با گرگــها

بگذار باز باشــم عروســک تـو

باز لالایی بگو که سالهاست بیـــدارم

                               گویی جا مانــده است خوابــهایم

                                                 زیر بالشتـ ــ ـک کودکیــ ــ ـهایــم

 

                                                  یلدا سپهــری

 



[ شنبه 11 مهر 1394 ] [ 10:06 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کآمــنت () ]
آخرین مطالب