پـل شکســته


کاش میدانــستم مسافــری

 

                                   نگاهــت گــیرا

 

                                               و آغوشــت گـرم و پرمهــربود

 

                                                                         نه چمــدان داشتــی و نه از رفــتن سـرودی

 

تنــها از عشــق گفتی و از دلدادگـی

 

                                        عــین نم نم بـاران

 

                                                                     نوازشــگر لحظه هایم شــدی

 

                                                                                                             عاشــق باران شــدم

 

از آن هنگامـه ای که زیــر بارش آن باران بهـاری

 

                                عشقــت با اولیــن نگاه در دلــم حــک شد

 

                                                                      قلبــم چـون دریایـی آرام بــود

 

                                                                                     با نگاهــت طوفانی در قلبــم برپا کــردی

 

طوفانــی که هستیــم را ویـران کــرد

 

                         بعد از رفتنــت دیگر چیــزی نخواســتم

 

                                                        جز گوشــه ای دنــج با شعــرهایم

 

                                                                                    تا غصـه هایم را بنویســم و روی آنها بـبارم

 

شاید فقــط یک پــل بودم برای عبـور

 

                                 من زیر گــذر گامهایــت شکـسـتـ ـ ـتم

 

                                                                      دیگر شـعر بازگشــت برایم زمــزمه نکـن

 

                                                                                                               فاصــله ی عشــق من با تــو

 

یک پــل شکسـ ـ ـ ـته اســت

 

                                یک بن بســت بی عــبور

 

                                                             مسافر خســته ی مــن غمگیــن نباش

 

                                                                                                                          من تنــها نیــستم

 

همـدم شبــهای بی قراریــم باران است

 

                                                      باران که مــی بارد تــو می آیــی

 

 

                                                                          یلدا سپهــری



دلنوشته ای از خودم





[ چهارشنبه 3 تیر 1394 ] [ 03:20 ق.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
روزی بیا ...



همیشه

 آخرین سطر برایش می‌‌نوشتم

روزی بیا که برای آمدن دیر نشده باشد "

 

می‌ نوشتم

روزی بیا

که هنوز دوستت داشته باشم ،

             که هنوز دوستم داشته باشی

 

می‌ نوشتم

"در نبودنت

به تمام ذرات زندگی‌ کافر شده ام

                        جز ایمان به بازگشت تـــو"

امروز

برای شما می‌‌نویسم

                        "یقیناً آمده است"

ولی‌ روزی که

من از هراس دیوارها

خانه را که نه ،خودم را ترک کرده بودم  !!!

 

نیکی‌ فیروزکوهی

[ دوشنبه 1 تیر 1394 ] [ 01:15 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
ماه میهمانی خدا



از امــروز باز میهـمان خداییــم. خدا را سـپاس که لایـق دیــدار رمــضان امســال شدیــم

 

عجیــب ایــن ماه را دوســت دارم. سرشــار از خاطـره های قشنــگ...

 

ایـن ماه همیــشه برایم یادآور خاطــرات شــیرین کودکیســت.

 

روزهایــی که به مادرم اصـرار میـکردم که روزه ی کله گنجشــکی بگیـرم و مادرم مخالفــت میـکرد و میگفت خیلی بچـه ای و نمیــتوانی... و من بالاخره راضیــش میـکردم.

 

چه شور و شوقی داشـت خوردن سحــری. ولی امان از گرسنـگی روز که مادرم را کلافــه میکـردم تا وقــت اذان ظــهر!

 

اما حالا آن قدر دغــدغه داریم که گاهــی متوجه نمی شــویم کی وقــت افــطار رســید؟!

 

انگار هر چه بزرگتــر میشـویم زمان هم سریعـتر سپـری میشود... حتی گرسنـگی و تشنگی روزهای گرم تابستــان هم آزاردهده نیســت

 

کاش تحــمل ناملایـمات زندگی هم مثل گرســنگی و تشنــگی ماه رمضـان آسـان بود.

 

 

فرا رسیــدن ماه مبـارک رمضان را به شما دوســتان عزیـزم تبریــک عرض می کنم. امیــدوارم از برکـات این ماه پرفضــیلت نهایــت استــفاده را ببــریم



یلدا سپهــری



صحبـت از گرمـای هــوا بود که به ماه رمضــان رســید …

امســال روزه می گیــری؟

اگر خــدا بخـواهد …

من هم می گیــرم، ولی کــدام پزشــک این همه سختــی را برای بدن تاییــد می کنـد؟

همــان که وقتــی همــه ی پزشـکان جوابـت کردند ، برایـت معجـزه می کنـد !


[ پنجشنبه 28 خرداد 1394 ] [ 05:00 ق.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
بهــار خواهــد آمــد



آمــدنت زیبا بــود

 

با بـهــار آمــدی، فصـل شکفتـن، فصـل عشــق

 

عشــقت در وجـودم قــد کشـید و در قلبــم ریشــه زد

 

دل بستــم به نگاهــت و عشقـت باورم شــد

 

شــدی دار و نـدار قلــب تنهایــم

 

چه قــدر عمر با هم بودنـمان کوتاه بــود

 

با اولیــن پاییـز از نگاهـم کـوچ کــردی

 

عشقــت بـهار عمــرم و هدیــه خــدا بود

 

مگــر خدا هدیــه اش را پس میگــیرد؟

 

باور نــدارم باز تنــها شــده ام

 

بـاور ندارم خــدا قلبـم را این گونه آواره بخــواهد

 

می گوینــد از سنــگ شـــده ام

 

بگــذار هر چه میخواهــند بگوینــد

 

مــن برای تــو همان شیشــه ام

 

هـمان شیــشه ای که با اندکی بی مهریــت خواهد شکســت

 

برگـرد و در بن بســت انتــظار رهایم نــکن

 

این قــلب خــسته دیــگر با هیچ  نگـاهی نمی لـرزد

 

تمام لحـظه های بـهار چشــم به راهـت بودم

 

پــس چــرا نیامــدی؟

 

کاش چشــمانت ره می سـپرد از پی دلی دیـگر

 

و مهــرت از ســینه ام کوچ میــکرد

 

کاش قلبــت وفــادار نبــود

 

با یاد دوستــت دارمهـایت دلخــوشم

 

گفتــی منتظــرت بمانــم

 

به حرمـت وفای چشمــهایت چـشم انتــظارت میــمانم

 

                                                  تسلیــم خزان پایـیز و کـولاک زمســتان نخــواهم شـد

 

                                                         و ایــمان دارم بــهــار خواهــد آمــد

 

 

یلدا سپــهـری



دلنوشته ای از خودم

 

 

[ شنبه 23 خرداد 1394 ] [ 11:10 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
فقــط تــو را مینـــویسم


هیــچ گاه فرامـوش نمیــکنم

 

                                   غــروب دلگــیر رفتنــت را

 

                                                                کاش پــشت سـرت را نگـاه نمی کــردی

 

                                                                                           کاش اشــکِ روی گونه هایــت را نمی دیــدم

 

من همان لحظـه ای مــُردم

 

                                که غــرور مردانــه ات شکســت

 

                                                           آن هنگامــه ای که این دنیــای سنگــدل

 

                                                                                          تمنــا را در چشمــهای خیســمان ندیــد

 

قــرار بود پناهــم باشــی

 

                           حالا دیــوارهای اتاقــم پناهــم شده اســت

 

                                                                       گفتــی مــرا به خــدا میسـپاری

 

                                                                                                                    نه بــاور نمی کــنم!

 

حســودتر از آن هســتی که حـتــی به خـدا بسپــاریم

 

                         اگــر مرا به خدا سپــرده بودی نبودنـت دیـوانه ام نمی کـرد

 

                                                    در اوج بی کسی به امـــید بازگشـت، دستانـم را رها کـردی

 

                                                                                افسـوس که امیــدت واهـی و بازگشــتت مـحال است

 

می بــینی چـه به روزم آورده ای

 

                                        هــر شــب تــو را مینــویسم

 

                                                                              مــن که شــاعــر نیســتم

 

                                                                                                                     فقــط تــو را مینـــویسم

 

شایــد باد شــعرهایم را برایــت بــیاورد

 

                                     روزی که دیــگر ننویــسمت

 

                                                                         نه قلــمم خشــکیده

 

                                                                                                               نه شــعرهایم تــمام شــده

 


                                                      فقــط از فراقــت اندکـی دق کــرده ام

 



یلدا سپـهــری



دلنوشته ای از خودم

[ پنجشنبه 21 خرداد 1394 ] [ 02:27 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
تا ابــد بــمان


در ایـن سیاهــی شــب

 

میــان این هــمه تلخــی

 

آمدنــت روح خســته ام را نـوازش مــی کـند

 

بمــان که بودنــت را دوسـت دارم

 

بمــان که سالهاســت در انتــظار این لحــظه ام

 

چـون رسولی آمـدی از سـوی حضـرت عشـق

 

آمدنــت معجـزه ایســت باورنکردنــی

 

من ایمـان آوردم به حقانیــت عشــق

 

پس با رفتنــت باز در ظلــمات کفر رهایــم نکن

 

بگــذار مـن هم بهشــت را باور کنــم

 

من بهــشت را با تو میــخواهم

 

در آن لحظـه ای که تصویــرم در آیـنه ی چشمـهای تـو باشد

 

تــو بگویــی و من فقـط گوش کنـم

 

بگــو که آمــدی برای همیــشه

 

بـگو که دیـگر در برزخ انتــظار رهایم نمیکــنی

 

بدون تو هر بهــشتی برایـم دوزخ اســت

 

قلــب خســته ام میهـمان دو روزه نمـی خواهد

 

کلــید قلبـم در دستان توســت

 

بمان و صاحــب این ســرای ویــران باش

 

سرایــی که سالهاســت ویرانــش کرده ای

 

بــمان و از نـو بســازش

 

                         آمدنــت رستاخیــزیست در زمســتان قلــبم

 

                                                                             تا ابــد بــمان عشــق رویایــی مــن

 

 

یلدا سـپهـری



دلنوشته ای از خودم


 

 

 

 

[ دوشنبه 18 خرداد 1394 ] [ 07:56 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
خاطـرات عشــقت


تلاقــی نگاه تــو و چشــم بی گــناه مـن

 

                                                   آرامــشم را از مــن ربـود

 

                                                                         قلـب آواره ام مرهـم زخــم تـو شــد

 

                                                                                                     افسـوس که آواره و زخــمی رهایــش کردی

 

نـوای دلنشــین عشقــت همیــشه با مــن اسـت

 

                                          تنهــا ره توشــه ی این سفــر ملال انگــیز

 

                                                                                                   در ایــن سکــوت و تنــهایی

 

                                                                                                                  آرامــش دنیــایم یادگار عشــق توســت

 

هنــوز پژواک زمزمــه های عاشقــانه ات در گوشــم اســت

 

                                                      کاش یادگــار عشــقت ســکوت نبــود

 

                                                                                                       یادت هســت عزیــز

 

                                                                                                             قرار بـود تــو مجـنون شــوی و من لیلــیت

 

رویــای تــو مــن بودمــو

 

                                          دنیــای مــن وجـود تــو

 

                                                                                    اما چـه شد ای روزگــار

 

                                                                                                                          تــو بــرای من رویــا شــدی

 

و مــن برای تــو خاطــره

 

                                               آن شــب لعنــتی

 

                                                                     آخــرین نگــاه، آخریــن بوســه

 

                                                                                                           آن وداع تلــخ با آن باران بــی امــان

 

کــاش با سوزانــدن نامه هایـت

 

                                 خاطراتــت نیــست میــشد

 

                                                      افســوس که با آتــش گرفتـن وجــودم باز خاطراتـت زنـده اند

 

                                                                                                                   خاطـراتت ره توشــه ی ســفرم شد

 

من بــدون خاطراتــت خواهــم مــرد

 

                                                            خاطـرات عشــقت هم درد ســت و هم درمان مــن



یلـدا سپـهــری

 

 

 

پ.ن. دیــگر عشــقت را نمی خــواهم، خاطراتــت را هم نمی خــواهم. کاش حــرف دل و زبــانم یکــی شـــود... کــاش


دلنوشـته ای از خـودم

 

[ شنبه 16 خرداد 1394 ] [ 10:20 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
محبــوب مــن


حبیــب مـن طبــیبی کهـنه کار اســت     

                        که نام نامــیش بـس مانــدگار اســت

                                             به می نوشان عالم می به دست است     

                                                                          بنوش جامی از آن جام الست است

                 

  اگــر نوشیــدی و بیـچاره گشــتی     

                               بدان همــچون مـن دیــوانه گشــتی

                                                    نتــرس از آن بنـوش و دربه در شـو     

                                                                               پـس از آن طالــب جامـی دگـر شـو

                                      

به نام عشــق او مســت و خــماری      

                          چه شــیرین است برایــش بی قـراری

                                          شکــستم حــد و مرز عشــق فرهــاد     

                                                                                   زدم نام خــوش محبــوب فریـاد

 

    مگــیر خـرده مـگو تو بی حیــایی    
               
                                 
که ایــن کار مِی اسـت  مــن بیــگناهم

                                                         اگـر باشــد گنـاه بر آن بنــازم     

                                                                                 
دل و جـان بر مجـازاتــش ببــازم

اگـر مـن هســتیم بهــرش فــدا شــد     

                                  بــدان بر مـن که حاجتــها روا شــد

                                                     اگـر باغـی بدیــدی پر زگلــها    

                                                                                بــدان که باغبــانش بــرده دلــها

 

اگــر بـود آسمــان پر از سـتاره     

                                   زده خورشــید آن بـر دل شــراره

                                                    اگـر دیــدی که آهویــی رمــیده     

                                                                            بــدان از دشــت و گلهــا دل بریــده

 

به دام عشــق او بیــتاب گشتــه     

                             به صــید و بــند او محـتاج گشــته

                                           ببیــن ساقــی که بـا ماها چه کــردی     

                                                                         به ایــن باقــی عمـر دیــوانه کــردی

 

دریغـا نیمــه ی عمــرم هــدر رفــت      

                          بدون ساقــی و می بی خــطر رفــت

                                           سپــاست گویــم بر حــالات مســـتی    

                                                                             از آن قفــلی که بر درها نبســتی

 

     در میــخانه را بــر مـا گــشودی     

                                  به جامــی جـان و دلــها را ربــودی

 

م. سـپهــری

 ولادت آخـرین ذخیــره ی الهــی، بهار دلــها، یوســف زهــرا، تبــریک و تهنیــت باد


این شعر از سرو ده های خواهرم هست

[ سه شنبه 12 خرداد 1394 ] [ 03:54 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
تنــها آمده ام


در را بـاز کــن

 

                 میخــواهم برایــت بگویـم

 

                                                        برایــت بگویم از آوارگیــم

 

                                                                                                   از بی کســی هایم

 

کاش یارای گـفتنــم باشــد

 

                              کاش تاب شنــیدن داشــته باشــی

 

                                                                         شکســتن این بغــض نفســگیر

 

                                                                                                  بر هم مــیزند نقــش زیــبای عشــق را

 

سالهاســت دلم آواره اســت

 

                                          در را باز کــن

 

                                                             هیچ غریبــه ای نیســت!

 

                                                                                                    نه تمنــایی از عشــق!

 

نه لبخــندی شـیریــن!

 

                            نه نگاهـی زیــبا که قلبــت را بلرزانــد!

 

                                                                      منـم و یک بغــض گلوگیــر

 

                                                                                            نـترس! آن نیز نخواهــد شکســت

 

که اگر بشکنــد قداســت عشقــمان خواهد شکـست

 

                                                 جای این بغــض کنــج همان گورستــان است

 

                                                                                             همان جا که مدفــن آرزوهایم اســـت

 

                                                                                                                      عشــقـت هنــوز مقــدس است

 

با این سیــل ویرانــش نمـی کنم

 

                                                                        تنــها آمده ام

 

                                                                                          تو فقــط در را بــاز کــن!



یلـدا سـپهــری



پ.ن.دیگــر زیباتــرین نغمــه های عاشقــانه هم قــلب یـخ زده ام را نمی لــرزاند... در برهـوت مـلال انگــیز تنهاییـم یادت تنـها بهانه ی زنـده بودن اســت ای عشــق جاودانــه ام!


دلنوشته ای از خودم

[ یکشنبه 10 خرداد 1394 ] [ 10:50 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
تاوان عشــق

       



  تاوان عشقــت گران بـود

 

                                  فراتـر از شانه هـای نحیــف من

 

                                                                                 نگــران من نـباش

 

                                                                                                         هنــوز زنـده ام

 

                                                                                                                           هنـوز قلبم میتپــد به یاد عشـق

 

          در آن هنگامـه ی جاویــد

 

                                که با نگاه عشــق قلبم را ربـودی

 

                                                           فصـلی نو در زندگــیم رقم خـورد

 

                                                                                فصــلی از خـزان عشــق

 

                                                                                              چه شورانگیــز است خیال عاشـقی در خزان عشــق

 

               همه چــیز زیباسـت!

 

                                        تــو هستــی!

 

                                                                  مــن هستــم!

 

                                                                                          و یک دنیـا عشــق!

 

                                                                                                                  و چه زیباســت تاوان این عشــق

 

           وقتـی دانه دانه موهایــت سفید می شــوند

 

                                             چون خــزان برگهــای عاشــق

 

                                                                               این تـاوان عشــق مــن است

 

                                                                                                                  بگــذار تا ابد عاشــق بمانم

 

                                                                                                                                                    با خیـال عشــق




                                                                                                     یلدا سپــهـری



پ.ن. کـاش هیــچ گاه سحـر نشــود شب یلدایـی که با خیـال عشـق تو ســر میکنــم...


دلنوشته ای از خودم

ادامه مطلب

[ سه شنبه 5 خرداد 1394 ] [ 02:00 ب.ظ ] [ یلدا ] [ کامنت () ]
آخرین مطالب
صفحات وب

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic